Alweer de laatste vakantiedag.

 

Wat vliegt de tijd altijd als je het naar je zin hebt.

Hans en ik hadden er zo nog 2 weken achteraan willen plakken.

We hebben nog lang niet alles gezien.

Maar dat is een reden volgend jaar weer naar Tsjechie te gaan.

 

Vandaag nog even Zelezny Brod in geweest.

Nog even de route van oude huisjes gedaan.

Echt even de moeite waard om te bekijken.

Het miezerde wat, maar dat was zo weer over.

Nog niet gerestaureerde huisjes.

Deze is al wel gerestaureerd en vind ik zelf erg mooi.

Zo ook deze met de eerste waterdrinkplaats.

Grootste houten huis uit het dorp.

Heeft 9 kamers.

 

Onlangs is er een huisje afgebrand en daar blijft dus echt helemaal niets van over zagen we vandaag.

Erg jammer want deze historische huizen moeten mijns inziens bewaard blijven voor het nagaslacht.

 

Daarna nog even naar de PENNY inkopen doen.

Want natuurlijk willen we nog zakjes goulash en goulash soep mee naar huis nemen.

Verder zijn hier de zakjes gedroogde gesuikerde annanas spotgoedkoop.

En niet te vergeten zakjes met kruiden.

6 kronen dat is ongeveer 25 eurocent.

En dan zijn het nog grote zakken ook.

 

Daarna naar het huisje terug.

Even lekker met een boek in de zon, want het is inmiddels weer stralend weer.

Tussendoor het huis vast gezogen en gedweild.

Deel van de spullen vast in de auto geladen.

Dan zijn we morgenochtend lekker snel klaar.

 

Morgen rijden we weer tot in Duitsland en overnachten dan weer in een F1 hotel.

Zondag middag moeten we weer op tijd thuis zijn, want om 5 uur komen Remco, Giulia en Tommy op Schiphol aan.

Wel lekker dat Hans nu niet in 1 ruk door naar huis hoeft te racen en bekaf thuis komt.

Dat kan niet de bedoeling van een vakantie zijn.

Ik ben er dus even niet en probeer maandag weer een logje te plaatsen.

 

 

Liefs en knuf van een lekker uitgeruste

Vandaag weer een stralend mooie dag.

 

Dus weer een dag heerlijk de natuur in.

Vandaag kozen we voor  Prachovske Skaly,

en vertrokken om 9 uur.

 

Hoe verzinnen we het he 26 graden en dan WEER klimmen.

Maar ook hier is het zo geweldig mooi.

Echt genieten om hier rond te lopen.

Regelmatig ergens zitten om wat te drinken.

Zo doe je al snel 3 uur over 31/2 km. lopen.

Nu in het naseizoen loopt er bijna niemand.

Ik denk dat het in het hoogseizoen niet zo leuk en mooi is hier te lopen.

Want op deze locatie is het wel al erg toeristisch.

Regelmatig even genieten van een mooi uitzicht.

Groen en grijsbruin wisselen elkaar af.

En Binck moeten we nu regelmatig afremmen.

Die rent nu zelf al heel wat trappen op en af.

 

Na deze indrukwekkende wandeling nog even een cache doen bij

Rock castle Ruin Parez.

Het kasteel was gebouwd eind 14de eeuw.

Maar is gedocumenteerd als ruine in 1430.

Deels gebouwd deels gebruik gemaakt van de rotsen.

Er zijn allemaal holen/kamers in gehakt.

Met deze foto eindigde een mooie dag en reden we weer op weg naar ons huisje.

Bij de PENNY nog boodschappen ingeslagen om mee te nemen.

Zoals goedkope lekkere gedroogde gesuikerde annanas.

 

3 uur weer thuis.

Lekker een grote beker koude melk met een berliner bol.

Boek er bij en even genieten in de zon.

Binck ligt gevloerd aan onze voeten.

Nog een paar dagen dan is het allemaal weer voorbij.

Maar daar denken we maar niet te veel aan.

We genieten nog even lekker verder.

 

Liefs en knuf Fientje

Het uitzicht is verdwenen.

 

Sta ik vanmorgen op is ons mooie uitzicht verdwenen.

Ik kijk naar buiten en denk er klopt iets niet.

Blijkt er in het dal zo'n mist te hangen dat je de overkant van het dal niet meer ziet.

Verder stond ik vandaag op met een denderende hoofdpijn.

Vandaag dus een dagje pas op de plaats voor mij.

De 2 mannen gingen dus samen op pad , even een geocache doen.

Dat even werd dus ruim 2 uur, de afstand en vooral het klim nivo was iets verkeerd ingeschat.

Wel hebben ze voor mij nog even foto's gemaakt van een echt oud huisje met kleine poort naar de geheime tuin.

Bedankt mannen.

Toen zij thuis kwamen had ik het huis aan kant en een lekkere chocolade cake gebakken.

Met een lekkere kop koffie er bij ging dat er best in.

s'middags winkelen in Turnov.

Er moetsen nog wat souveniers gekocht worden voor het kleine spul.

Al vrij snel vonden we voor Tommy, Joel en Syll wat we zochten.

Zelfs voor het allerkleinste hummeltje in wording kochten we al wat.

Want natuurlijk hoort die er ook al helemaal bij.

Al is het ons 6de kleinkindje, het is steeds weer

een prachtig wonder.

En daar genieten Hans en ik dan ook met volle teugen van mee.

Vanavond kregen we een sms van lottie en dennis.

Er staan echo foto's op onze weblog.

Dat was rennen naar de laptop en gelijk kijken natuurlijk.

Is het niet super dat we in Tsjechie kunnen meegenieten van deze echo's.

Ja er is er ook nog 1 waarop het kindje zwaait.

Wil je die ook zien dan moet je echt even bij

Dennis en Lottie op hun puntje kijken.

Zij vinden een reactie natuurlijk erg leuk.

klik even op hun foto.

 

Ik ga weer lekker verder in mijn boek.

Ben nu bezig met, het tedere kind vanLulu Wang.

 

Liefs en dikke knuf

 

 

 

Even pas op de plaats.

 

Vandaag zijn Binck en ik een dagje rond het huisje gebleven.

Binck was erg moe van gisteren en voor mij kan een dagje met een goed boek buiten in de zon ook niet stuk.

Dus is Hans vandaag alleen wezen geocachen bij Hamstejn.

De vorige keer hadden we daar nog een cash niet gedaan.

OOk voor hem was het genieten van het mooie weer.

Blauwe lucht wat schapewolkjes.

Kortom alleen van het weer geniet je al.

Weet alleen niet wat ie daar gedaan heeft.

Er zit een blondine op de voorgrond.

Was het wel echt genieten van de wandeling??  hihi

O ja zegt ie ook nog hier wel te willen blijven!!

Maar moet bekennen wil zelf ook nog wel wat weekjes blijven.

Maar ja volgende week zaterdag worden we er toch echt door de eigenaren uit gezet.

 

Vanmiddag een lekkere kruidcake gebakken voor vanavond bij de koffie.

 

Eten koken vandaag simpel.

Aardappels in de schil in stukjes paar paprika's in stukjes

Uien tomaat en spekjes er bij.

Lekker kruiden wat olijfolie en een half uurtje in de oven.

Toch weer een voedzame maaltijd op tafel.

 

Ga nu koffie zetten.

 

tot morgen

 

Zeker een aanrader  om daar een keer heen te gaan.

Ook voor kinderen leuk om te zien hoe stap voor stap een glas met de hand gemaakt wordt.

Het is de enige fabriek waar de slijperij nog met een waterturbine aangedreven wordt.

Dit wordt al gedaan vanaf 1894.

De fabriek zelf is al open sinds 1712.

En was vroeger een staatsbedrijf.

werknemers werken in ploegjes van 5.

3 dagen van 3x 3uur 1x 15 minuten pauze 1x 45 minuten pauze.

Hun opleiding duurt 3 jaar om 1 onderdeel te leren.

Iedereen doet steeds dezelfde handeling.

Per dag maken de 4 groepjes die wij zagen werken 2000 glazen.

Het bedrijf is 7 dagen per week in werking.

 

De entreeticket  180 kronen p.p bevat een coupon voor een kop koffie,

Entree voor het museum en bij aankoop van 600 kronen in de shop krijg je per ticket weer 150 kronen retour.

We kwamen tot de slotsom dat de excursie dan dus gratis is.

 

Hier een indruk van wat we te zien kregen.

s'nachts smelt de oven op 1800 graden C

Overdag is de oven 1450 graden C

Er wordt dus veel gedronken door de werknemers.

Eerst wordt het glas geblazen.

De mal waar ze hem in houden voor de exacte vorm is van hout en moet elke dag vervangen worden.

Dan wordt er een voetje gemaakt en er door weer een ander aan gezet.

Dat voetje gaat op een plankje voor de exacte maat lengte en dikte.

Dat plankje gaat 3 dagen mee.

De laatste zet de onderkant er aan.

Ook dat gaat tussen 2 plankjes met een malletje wat 3 dagen mee gaat.

Indruk van bovenaf.

en nog wat indrukken van de werkvloer.

 

uiteindelijk wordt de stok met het glas er aan opgehagen en gaat naar een grote koeling.

Daar wordt hij er af getikt en wordt hij gekoeld naar 30 graden.

Daarna wordt de bovenkant er af geslepen, gepolijst en als laatste verhit

zodat de drinkrand mooi afgewerkt is.

De bovenkantjes , restafval is nog schoon glas en wordt weer gesmolten en opnieuw gebruikt.

Kleine oneffenheden worden weggepolijst.

Hier worden de randen van glazen bakjes geslepen en mooi afgewerkt.

Op de glazen wordt met blauwe stift aangegeven welke banen geslepen moeten worden.

Dan begint het slijpproces.

 

Natuurlijk heeft opi alles gefilmd voor Gwyneth en Chloe.

Die vinden het vast leuk te zien hoe ze daar glazen maakten.

 

Deze fabriek heeft hard slijpers nodig, jongeren willen dit werk niet meer doen.

Ook deze opleiding duurt 3 jaar.

Pas na 2 jaar praktijk in de fabriek kunnen ze dan pas echt perfect en constant werk afleveren.

 

Na al deze mooie indrukken, waar dit er maar een paar van waren.

De glasshop in en kopen. hihi

Gwyneth en Chloe we hebben er voor jullie ook wat gevonden.

Wat verklap ik natuurlijk nog niet.

 

Even de maag vullen met goulash, jammie was erg lekker.

 

Daarna even de frisse lucht in en naar de waterval die ook buiten dit wintersport stadje ligt.

 

Weinig water in de rivier, zou er wel wat waterval over zijn?

Gelukkig wel, een vriendelijke mede toeriste maakte deze foto van ons.

 

Toen snel naar huis want Binckie zat al 5 uur alleen.

Die lag echter heerlijk te slapen toen we thuis kwamen.

Die rustte lekker uit na zijn zware wandeldag van gisteren.

 

Wij gaan vanavond lekker wat lezen.

 

Tot morgen.

 

Liefs en knuf Fientje.

 

Vandaag waanden we ons echt in het paradijs.

We begonnen in Plavy met een trail.

De historische Palackého weg gaat door het paradijselijke wilde dal der stromen.

En stamt van eind 1400.

Tegelijk weer een speurtocht naar weer 2 caches voor Hans.

De paden zijn dan weer breed, maar soms ook erg smal.

Aan de ene kant langs de prachtige rivier.

aan de andere kant langs de rotsen.

Soms lijkt het alsof je het oerwoud betreed.

Dan weer heb je een trapje nodig om het hoogteverschil te overbruggen.

Soms ben je zelf zo enthousiast dat je vergeet dat je een hondje bij je hebt.

Hans dacht even op de stenen in het water staan en Binckie plonst er zo achteraan.

Eigenlijk hadden we na al onze waterschuwe vorige honden , niet verwacht dat Binck dit zou doen.

Dat werd even stevig doorlopen en weer drooglopen voor onze Binck.

Ik heb ruim 100 foto's gemaakt en weet bijna niet welke ik hier neer moet zetten.

En klein zijn ze eigenlijk niet zo mooi als groot.

Maar denk jullie wel een indruk krijgen hoe mooi het daar is.

Halverwege de wandeling die uiteindelijk 10,1 km bleek te zijn, even wat eten en drinken.

Voor Binck gelijk even een verplichte korte rust in mijn vest op het bankje.

Dan weer verder op avontuur in het paradijs.

 

 

 

 

Tot zover deze impressie van de wandeling.

We hebben er 5 1/4 uur over gedaan.

Gevoelsmatig was het met 2 uur weer voorbij.

 

4 uur waren we weer bij het huis, een heerlijke beker met hazelnootijs verorberd.

Binckie lag 1 1/2 uur gevloerd in het gras voor hij weer achter de appeltjes aan rende.

 

Wat we morgen gaan doen??

 

Nog geen idee, we leven hier van dag naar dag.

Het weer en ons gemoed bepalen wat we de volgende dag gaan doen.

 

Nu even een lekker drankje inschenken en daarna heerlijk voldaan

naar bed, en in onze dromen even de dag herbeleven.

 

Liefs en dikke knuf,

 

Vandaag gingen we een wandeling maken bij Semily.

 

Hier volgden we het Rieger path.

Het is 3,5 km lang en loopt helemaal langs de rivier Jizera.

Het pad is aangelegd in 1909 en is een deel van het oorspronkelijke pad dat van

Semily naar Selezny brod loopt.

Gedeeltelijk over, aan en door de bergen heen.

Aan de berg boven het water

Door de berg heen waar ik altijd snel doorheen ren.

Heb een fobie voor tunnels.

Hier zie je de rivier in de diepte kronkelen

Langs de energie centrale.

Zo mooi die weerspiegeling in het water.

 

Eigenlijk gingen we hier geocaches zoeken.

Maar de aanwijzing die we vonden was in het tsjechisch.

En dus voor ons niet te vertalen.

Zelfs een paar jonge tsjechen die engels  spraken, konden ons niet verder helpen.

Toen heerlijk gewandeld en genoten van alle moois de natuur te bieden heeft.

Uiteindelijk terug gewandeld langs het zelfde pad.

 

Het stadje Simely in gegaan om wat rond te kijken.

Aan het eind van de 16de eeuw werd een houten Johannes de doper kerkje gebouwd .

De  bel werd in de oorlog verstopt in de klokketoren.

Na de oorlog werd hij weer teruggehangen.

In 1727 werd het kerkje vervangen door een kerkje van steen.

Rond het kerkje, de oude begraafplaats waar veel bekende tsjechen begraven liggen.

Ik heb altijd wat met die oude graven.

Waarom?? geen idee.

Maar het trekt me steeds weer aan daar rond te kijken.

Misschien is dat de donkere kant  in mezelf?

Vlak bij dit kerkje is in 1793 een sterke bron/well ontstaan.

Hij heet de bron van St. Wencelas.

In 1857 werd er een betonnen bron van gemaakt.

1895 werd hij aangepast met een beeld van St. Wencelas er bij.

Het is goed drinkwater.

 

terwijl ik er stond te kijken kwam er een oud mannetje die 2 lege pet flessen tevoorschijn haalde en vulde met het frisse water.

 

Daarna nog even in het stadje gekeken voor een ouderwetse hak op het land

in een gereedschapwinkel die we zagen.

Maar niet gevonden wat we zochten.

 

Toen naar huis en eten koken.

Lekker de houtkachel aan

En s'avonds genoten van een heerlijke bak chocokoffie

met abrikozen mini gebakjes zelf in de oven afgebakken.

 

Nu zijn we aan de borrel toe.

Ga er dus weer vandoor.

 

Liefs en knuf

 

De rotsformaties bij Klokocske Skaly

 

Nog voor je er bent zie je de imposante rotsformaties al liggen.

 

En ja daar gaan we dan weer, stijle trappen en in rots uitgehouwen trappen op om daar te komen waar je uiteindelijk heen wil.

 

rotsen afgewisseld met paradijselijk groen.

 

Om uiteindelijk aan te komen bij kasteel Rotstejn.

De ruines  van het Gotische roodstenen kasteel is gevonden in het midden van 1200

En kreeg nieuwe bewoners tijdens de 30 jarige oorlog.

De lokale bewoners waren op de vlucht voor plunderende soldaten en vonden er een bergplaats.

Doordat rotsen naar beneden waren gevallen en door geologische veranderingen konden ze zich er goed verschuilen.

Gedeeltelijk bestond hun bergplaats uit uitgehakte holen en gedeeltelijk vonden ze bescherming tussen de rotsen.

Rond 1602 waren er door de tijd 5 boerderijen ontstaan aan de voet van het kasteel.

De grotten werden gebruikt tot midden 1800.

In 1860 werd het dorpje vernietigd door een grote verschuiving van de rode rotsen.

Ook wordt gezegd dat dit tussen 1866 en 1870 is gebeurd.

 

Toch is nu nog te zien wat er vroeger heeft gestaan.

Een indrukwekkend natuurlijk kasteel, waar nog een deeltje van over is.

 

De terugweg richting auto deden we langs de weg.

Minder zwaar voor ons maar vooral voor Binck.

Daar kwamen we ineens langs dit schattige schooltje.

Zo zie je ze bij ons niet meer.

 

Verder de weg af komen we bij een volgend monument wat met de kelk te maken heeft.

monument van Jana Žižka een opvolger van Jan Hus.

 

Wie is nu eigenlijk Jan Hus?

Zo wil je niet aan je einde komen toch!

 

Na dit stukje geschiedenis gingen we even naar de markt.

hihihi 7 kraampjes zo was je er zo was je er weer af.

 

Toen maar een lekker ijsje gehaald en weer lekker naar ons huis.

Heerlijk met een boek en een glaasje wijn/water nog nagenieten.

 

Onze Binck is helemaal gevloerd en rent zelfs niet meer achter zijn stok of appeltjes aan.

 

Binck ligt al in de bench en Hans onder de wol.

 

Dus ga er nu ook maar lekker in zodat we morgen weer uitgerust op pad kunnen.

 

Slaapekker en morgen gezond weer op.

 

Liefs en knuf

 

 

Vandaag in Chleviste naar het labyrint geweest.

 

Jongens wat is het daar mooi.

We waren er 3 jaar geleden al eens, maar zou morgen zo weer willen.

Wat voel je je klein tussen die enorme rotsen.

en wat genieten van al het groen er tussendoor.

 

 Bij Mala Skala is ook de Suché Skaly, ook wel de Tsjechische Dolomieten genoemd,  die veel bergbeklimmers aantrekt.

Hier vanaf een uitkijkpunt in het labyrint een mooi uitzicht daar op.

 

Chleviste en de rotsen op de heuvel van Sokol met vele grotten, doorgangen en ingestorte rotsblokken die na 1620, in de tijd van de religieuze onderdrukking, een schuilplaats boden voor de Boheemse broeders.

Hier de bedeplaats van de broeders van de kelk.

 

Verder wat mooie foto's van het labyrint

 

Binckie heeft vandaag 5 km. gelopen.

Trapje op trapje af.

een hele prestatie voor zo'n klein hondje.

Tijdens onze stop dronk hij dan ook niet maar zoop hij letterlijk zijn bekers water op en vrat zijn bordje leeg,

Want zijn bak waren we vergeten.

 

 

 

hier onder nog een mooi uitzicht

 

Binck vind het hier ook heerlijk, maar mist zijn vriendje Brammie wel.

Wat zouden ze het hier samen naar hun zin hebben.

 

Dit is maar een kleine impressie van wat we te verwerken kregen.

 

Ook merkte ik vandaag met bergschoenen aan, dat dat niets voor mij is.

Met die dikke zolen ben ik het contakt met de aarde kwijt en loop als een soort astronaut rond.

Eigenlijk moet je hier op blote voeten rondlopen dan voel je je pas echt 1 met de natuur.

 

s'middags nog even lekker met een boek in de zon en vanavond hebben we genoten van een heerlijke bbq.

 

We moeten wel oppassen het niet te gezellig te maken, want straks willen we alle 3 niet meer naar huis.

 

Liefs en groetjes